DE SUMMO BONO. 65

»xceptiones, adcoque non ipfis difcipiinis; fed tarum abufui effe tribuenda,

5o. Sed hoc faltem monebo, quod prz­antes hi viri valde fefe decipiant, exiftiman­es hifce difciplinis s/aziem delettationem fefe.»

WEonfecutos, arque hác via ád fummum bonum "Wilpirare pofle. Utraque harum fcientiarum Jihexhauftum Veritatum innumerarum Ocea­9Bum continet, quém füperare nemo poteft, lMniverfàlicetaecateusque ad extremam fene­utem confürmipra,^ Utraque hominem qui melanimum hisce applicavitirrequieto.quo­am ardorenova inveniendi concitat, ut faii­fiusacomnium fuorum vel maximorum bo­orum oblivifcatur; Hincjam alibi dele&tatio­em quam homo in indagatione ejusmodi re­mpercipit, comparavimus cum fenfu volu­tatis homiriis fitibundi, quem in hauftu potus Sujusdam fvavis concepit; quo fitim non ex­levit, cum fortius fitim provecare queat.

5'- Hancvero jizexeiw accuratius expen­as velim, eà quod erüditorum nonaulli difci­linis his cetera laudabilibus inebriati; nimio

£a easdem amore, nimis easextollunt,atque diii 7. generis novarum veritatum pro

mmo bano venditare audent.

52. Reftat volumus hominis, Perhanc ho­0 bonum agnitum perfequi, idemque appre­endere debet, adeoque bono propier qaidem ft quam intelle&us..' Sed nec ipfa voluntas, um per naturam füam vana fic,& ad mala EX

E ­