.314 Car. III. DE. DEO. TANQYAM FONTE

HA en Rec c .hoc ideo, ait, ha&enus:omifi, quod exiftim tem Minervam non egerefacrificiis meis.. P

42. Si Hominem Ípectes, ejusque s«ruran;. ,tatio. perfe non poteft perfpicere, zrauquil-­tatem animi velpacem communem& honeftun] .amorem ne minima quidem ex parte minui vel |.&urbari, etfi he externe, declarationes omit e tantur, modo cultus divinus internus in hom ne maneat,

43: Acfiomnino natura hominis«4//4 dptiocentie dirigatur, vel&«onformitate. cum[2 dlitate divina menfuretur;£amen iterum pet fpicere nequeo, quomodo,& unde. certi di quid de Adami ceremoniis ecclefiafticis in ft tu innocentiz obtineri queat,&: quomo? fan&ütas divina cultum aliquem externum i! «onceptu.fuo comprehendat, unde homo e* emplar capere poffit.

-^*: 44s Tft jam.ratione intelle&tus humanus bene intelligit; ZZffbemiam& Contemprum Do five hzc. yitia nudis in cogitationibus. conl ftant, fivein verba& fa&a externa erumpsn danerationi repugnare ,.eó quod cultum DU internum tollant..:

45. Porro humana ratio. comprehendit— cultum Dei externum zelur conce[[s preftantie Jfimis acceuferi oportere, atque communi r* goninon tantumynon repugnare,fed certa eU am ratione preflare, fi Deo honos aliquis exte. uius exhibeatur, quam fiis intermittatur.

46. Sedliecomnia nondum fufficiunt

confirmandam seeez/£tarem cultus divini exte fi

» B