אוג מיט א טאנצ װאָלט ער איג װאָגג צריק ארײַג, א זשמעניע היי-- א זשמעניע גערשטג, אוג צומ װאָקזא? װאָלט ער אוועקגעשמיסג איג א קערעפלעג.
אוב אלע באלעגאָלעס זײַנעג דאָ, אפ קאריער, איז עס די טײַטש-- אז א װאָקזאל א לעבעדיקער שטייט דאָרט ליידיק; אוג. נאָכ געטראכט האָט אװוראָמ-הערש, אז ברויט מיט קוילעטש האָבגֿ
װעט אָט דער, װאָס װעט דער ערשטער אופהייבג די פיס אונ מאכג פּלייטע.
נאָר װועג ער האָט דאָרט אױסגעפּוצטערהייט דערזעג
די באלעגאָלעס ארומ זיכ אינ שפּיציק-הויכע קאפּישאָנעג,-איז װי א בער ט'ער אופגעהויבנ זײַנע גרויסע הענט
אוג אױסגעװיאָקעט:-- נו, איז װעט מעג מאכג-- שעכעיאָנו!-
ס'חייסט:-- שטעלט זיכ, באלעגאָלעס, אלע אויס,
אוג נעמט זיכ, באלעגאָלעס, װי מע דארפ, צו דער אוווידע!
אוג זאָל פוג אײַכ די באלעגאָלעדיקע פארע גלײַכ ארויס,
אוג הערג זאָל מעג ניט פונ אײַכ קייג װאָרט אוג קיינ דאָ!
ס'האָט אװוראָמ-הערש אמאָל אזוי די פארע ניט געשוינט
פוג זיכ אלייג אוג פוג די מאָגערע פאריאָגטע. שקאפּעס,
װועג מיט א װאָגג איידעלע פארשוינ
האָט מעג געטריבג אונ געיאָגט-- מ'זאָל ניט ארַנפאָרג איג שאבעס.
סהאָט קיינער ניט געטאָרט ארויספאָרג פארפרייר,
געקיניגט ט'אווראָמ-הערש איבער די זיבנ װערסט געליימטע בלאָטע; אוג אויב אנטקעגג אָנגעקומענ איז א פּויערישע פור,
האָט זי גענומעג רעכטס אונ אוראָמ-הערשג אָפּגעטראָטג,