עס שטופּנ צו אימ כוואליעס זיק, עס ברייטערג זיס קרײַזג, נאָר ער הייבט אופ די הענט אוג גרונטעועט דעם דנאָ,
אוג א שווענק די נאָולעכער, אָרנטלעל אוג פלײַסיק,
די האָר פארקעמט ער, נאזנדיק, באמ וואסער-- אוג װאָס נאָכ?
דערנאָכ גיט זיכ די זוג א שפּיגל אינ זײַג קערפּער, דערגאָכ גיט ארומ אימ א ויקל זיס דער װינט,
אוג דרײַ מאָל פריש איז אימ צו ארבעט זיםס א קער טאָג. אונ פוג טײַכ זיכ אופהייבג-- זיבג מאָל געשווינד!