אוג נאָכרֹעמ מע לאכט אוג מע קלאפּט אינ די פּלײצעס זיכ מוטיק.
ער ציילט ניט די צאָלג
פוג טאָג אונ פונ נאכט,
ער פרעגט ניט אונ װייסט ניט קייג אָפּהאלט, ער װייסט: מ'עט באצאָלג
מיט אלע באגלײַכ
דעמ ייר פוג דער שטאָט מעליטאָפּאָל.
פרעגט זשוק אפנ אויער; א ייד ביסט צי נײַנ? אוג לאנג װעסטו שטיינער דאָ קלאפג?-קוקט ער מיט טרויער; ווּהיג זאָל ער גײג, דער ייד פוג דער שטאָט מעליטאָפּאָל?
אוג איכ,-- רעדט זשוק װײַטער,-האָב ערד... נאָר װאָס דענ? נאָר עס לוינט זי קייג ערד הײַנט ניט גראָבג,' איכ ווארט נאָר אפ פרײַטיק... נימיט געלט אפ די הענט איז-- א גוטנ דיר, שטאָט מעליטאָפּאָל!..