אוג מיט א צױװײַג געגריסט צו אווראָמ-הערשנ זיכ:-- דו ועסט?-אוג. פאָרגעזעצט טיזיכ װײַטער פריילעכ דאָס געוועט דאָרט...
אונ זשוק האָט זיכ די צונג געדרייט וי דראָט;
-- װאָס האָט מעג עס געמאכט דאָ פאר א טומל?
איז גייט מענ ניט א שטיק? צײַט איג באָד,
איז אויכ ניט אזא גרויסער אומגליקי..
מיט בעזעמל האָט ער אינ הינטג זיכ געפאָכט
אונ פאָקוסג פארשיידענע באוויזב;
-- דעמ טײַכ װאָלט מענ באדארפט א הייצ טאָג
אוג אױסבאָדנ דעמ סאָצאליומ...
ס'האָט זשוקנ זיכ א צײַט דערמאנט,
עס האָבג יאָרנ זיכ געטאָג א שטעל דאָרט, װעג ער מיט זעקס, מיט זיבג מאנ
אפ סטעפּעס האָבג דאָ געוועלטיקט,
וועג ער ארינגייג פלעגט אינ שטעט,
װעג ס'האָט דער קאנט פאר אימ געציטערט;-צו יענער צײַט, צו יענע טעג
האָט אימ. צוריק געטאָג א צי דאָרט;
דער זעלבער סטעפּ, דער טײַכ דער זעלבער, דער זעלבער אויסגעלייגטער וועג,
אוג אז א ציטער גיט די זעל בא אימ!
זײ זײַנעג שנעל אזוי אוועק!..