Jahrgang 
161 (1951) נר. 161 6-טער יאָרגנג
Seite
2
Einzelbild herunterladen

;איקוף-בלעטער"

איך פאראורטיי? די שמוציקע נאציסטיש­ציוניסטישע פארהאנדלונגען

מיט עקל און פארדרוס האָב איך געלייענט וועגן די שמוציקע פארהאנדלונגען צווישן בן­גוריונס רעגירונג און היטלערס נאָכפאָלגעי אדענאוער.

כ'פיל פאר חוב אָנצושליסן מיין פּראָטעסט צום פּראָטעסט פון אלע אָרנטלעכע יידן און פון די ארבעט-ימענטשן פון דער גאָרער וועלט, וועלכע פארורטיילן שטרענג דעם-שמוציקן האנד? וואָס ווערט געפירט, לויטן באפעלי פו­נעם ואָלסטריט, צווישן בן-גוריונס קליקע און דער פון באָן, מכלומרש טכרי צו אנטשעדיקן די ליידן און דאָס בלוט פון דו מיליאָנען גע­פּייניקטע און אױיסגעראָטעטע יידן אין דו היט­לעריסטישע פארניכטונגס-לאגערן.

כ'פיל פאר א חוב צו פּראָטעסטירן אין נאָ­מען פון מיין געליבטער מאמע, וועמעס געשריי איז דערשטיקט געװאָרן אין איינער פון די גאזדקאמערן פון אושוויץ, אין נאָמען פון מיינע דרי ברידער, וועמעס. שטימען= האָבן זיך פאר?אשן אין די פלאמען פון די קרע. מאטאָריעס פון דעם זעלבן לאגער, אין נאָמען פון מיין טייערן טאטן, וועמעס שטימע איז אנט­שוויגן: עװאָרן אונטער די בייטשן פון די ווילרע עסדעס פון מאטהויזען.

כ'פול פאר א חוב צו פּראָטעסטירן אין נאָ­מען פֿון מיינע חברטעס וועלכע, נאָכדעם אז זי זענען געשענדעט געוואָרן פון די היטלע­ריפטישע בעפטיעס, זענען זיי געשאָסן געװאָרן אין די נאקנס און פארברענט געװאָרן אויף שייטערהויפנס, אין נאָמען פון יענע וועלכע, אויסגעוויילטע. פונעם בארימטן מענגעלע--­דער תּלין פון בירקענאו--- זענען געגאנגען צום קרעמאטאריום זינגענדיק רעוואָלוציאָנערע לידער.

כ'פול פאר א חוב צו פּראָטעסטירן אין נאָ­מען פון יענע. וועלכע געמוטשעטע און געמא­טערטע ביז צום טויט, האָבן זיך מיט אונדז גע­זעגנט, בעטנדיק מיר זאָלן נישט אויפהערן צו קעמפן קעגן פאשוזם ביז ער וועט ניט גענצ­לעך פארניכטעט ווערן, אין נאָמען פון יעגע מוליאנען קרבנות פונעם היטלעריזם, וועלכע מאָנען מיר זאָלן פארערן זייער אָנדענק און אָפּפער דורך אומדערמידלעכן, אומבויגזאמען קאָמף קעגן יעטוועדן פּרווו אויפצולעבן דעם פּאשיזם.

עס גרױילט מיך ווען איך טראכט מיט וויפל נודערטרעכטיקייט בן-גוריון און זיינס גלייכן רעכענען אויס, נאָר וי רויבער, וויפ? זֵיי װאָלטן געקענט פארדינען אויפן חשבון פון רי געהרגעטע אין די היטלעריסטישע לאגערן. דאָזיקע הערן, געוווינט צו ציען פּראָפּיטן פון אלץ, רעכענען אז אפילו דער טויט פון מיליאָ­נען מענטשן-קרבנות איז א סחורה מיט וועלכער מ'קען מאכן א גוט געשעפט. זיי זענען גרייט צו שליסן דאָס דאָזיקע שמוציקע געשעפט כרי פּארגעסן צו מאכן די שוידערלעכע פארברעכנס פון די היטלעריסטישע מאָנסטרען וועלכע, חיינט אָנגעטוענע אין אמעריקאנער אוניפאָר­מעס, זענען גרייט איבערצוחזרן די זעלבע פאר­ברעכגס, אין א מער ווילדערן סטיל?, אויף א פיל פרעסערן פארנעם.

בן-גוריון מיט זייניקע טרעטן מיט די פיס, פארשוועכן אלץ וװואָס איז מענטשלעך, אפילו זכרונות. בן-גוריון. איז גרייט צו פארדעקן מיט נאציסטישע מארקן, ווונדן װאָס קענען קיינמאָל נישט פארהיילט ווערן און זאָ? פאר­געםן אלע פארברעכנס פונעם דייטשן פאשיזם, יל אזוי פאָדערן עס די אינטערעסן פונעם װאָל-סטריט, וויי? זיינע קינדער פוילן נישט אין די נעמיינזאמע קברים פון דייטשלאנר, יל זיינע עלטערן זענען נישט פארניכטעט גע װאָרן, וויי? ער ווייסט נישט װאָס עס הייסט שטיין אין שאָטן פון א קרעמאטאָריום.

בן-גוריון זאָ? געדענקען אז יענע וועלכע האָבן אויף זייער אייגענער הויט געפילט וװאָס עס הייסט פאשיזם, פארנעסן נישט און וועלן קיינמאָל נישט דערלאָזן אז דער פאשיזם זאָל װידער אויפלעבן.

איך שִׁלִיס מיך אָן צו דעם דאָזיקן נאָבלען קאמף, נישט נאָר כדי צו באערן דעם זכר פון מיינע עלטערן און פון מיינע ברידער ועלכע זענען נעפאלן אלס קרבנות פונעם פא שיזם, נישט נאָר וויי? כ'האָב געפילט אויף פֿיינע אייגענע פּלייצעס, נאָר צוליב דעם גלוק­לעכן לעבן פון מיין קינד.

מיין מיידעלע איז נאָך נישט אלט קיין צוויי יאַר. ס'איז דאָס ערשטע קינד ואס איז געבוירן אין אונדזער משפּחה נאָך דער בא" פֿרייונג. ס'איז ביי מיר טייער װי די שיין פון מיינע אויגן. כדי זי, מיין טייער מיירעלע, זאָל נישט מער וויסן פון קיין טױיטיפּלאָגן אין די פאשיסטישע לאגערן אין וועלכע ס'איז אוט­

געקומען מיין שוועסטער קאָרנעליא, כדי מיין.

םב

וו פ'האָבן די מערדער באגראָבן װאָס טייער געווען. אונדז און ליב.

א וי פון אש און פון ביינער

ר אונדז א מצבה פון שטיין

קינד זאָל האָבן א פריילעך לעבן, פו? מיט פרייר, כדי די קאָרײיער קינדער אין דער עלטער פון מיין מיידעלע זאָלן מער נישט צעריסן ווערן פון די יענקישע באָמבעס, פּראָטעסטיר איך מיט צאָרן און פו? מיט שנאה קעגן די ציוניסטיש-נא? ציסטישע אונטערהאנדלונגען צווישן בן-גוריון און אדענאוער, פּונקט וי קעגן אלע צוגרייטונ­גען צו א נייער וועלט-מלחמה.

איך געב מיר די מי צו פארשטארקן מיין פּראַטעסט-װואָרט דורך מיין ארבעט ווו אויך דורך באקעמפן די ציוניסטישע פּראָפּאגאנדע דורך וועלכער די יידישע בורזשואזיע פּרוווט אריינצוציען די יידישע ארבעטימענטשן אין דעם ב-גוריונישן ישרא?.. איך בין שטאָ?ץ מיטן פאקט ואס איך בין אויך א קעמפערן אינעם שלום-פראָנט, אין וועמעס שפּיץ עס געפינט זיך דער סאָוועטן-פארבאנד און דער גרויסעה סטאלין.

לוסטיג עווא, אנגעשטעלטע מיגיסטעריום פאר אליעמענטאריאינדוסטריע

די ישראלדאָנפירער פאשיסטישער

נר. 161

די ציוניסטן וועלן נישט קענען דעקן מיט דאָלארן די קרבנות פונעם פאשיזם

איך באטראכט מיין אָרעם אויף וועלכן ע שטייען פינעף ציפערן אלס עדות פון די לייד|ן װאָס איך בין אויסגעשטאנען אין דעם טויטן­לאגער, און אושוויץ. דעם נומער 14.849.8 האָבן מיר אויסגעקריצט אין פלייש די פא" שיסטן, און דער דאָזיקער נומער האלט מער וואך דעם זכרון, רעגט מיך אָן אויסצודריקן מיין צאָרן קעגן די נידערטרעכטוקייט פוז בן-גוריון, וועלכער האָט מסכים געווען צו האנדלען מיט אדענאוערן, מכלומרשט וועגן אויסצוקויפן די קרבנות פונעם היטלעריזם. עס גרוילט מין ווען איך גיב א טראכט אז אונטער די דאָזיקע אונטערהאנדלונגען באהאלטן זיך בן-גוריונס גיריקייט נאָך דאָלארן און דאָס כיטרעקייט פון דעם היטלעריסט אדענאוער. ביידע געהערן דאָך צום זעלבן מלחמה-לאגער און האָבן דעם זעלבן באלעבאָס: דעם אמעריקאנער אימפּעריאליזם, וויאזוי זאָל מיך נישט ארום נעמען א גרוי? ביי דעם געראנק, ווען מיינע עלמען רן זענען פארברענט געװאָרן לעבעדיקערהייט אין די אויוונם פון אועווין) קען איך בלייבן גלייכגילטיק וויסנ­

:ר ייה

פארהאנדלען מיט דער

רעגירונג פוֹן מערב-רדייטשלאנד וועגן אן אנטשעדיקונג פאר די קרבנות װאָס זענען געפאלן, דורך דער מערדערישער נאצישער

האנט, אין אייראָפּע.

א וואַרענונג צו די

פארעטער

פון א. שפּיגלבלאט

איר האָט שוין פארגעסן די אויוונס און גאז װאָס פארסמט האָט דעם האלדו איר האָט שוין פארגעסן די תליות

איר האָט שוין פארגעסן אָ| אלץ.

מען;האָט אייך דערמאנט אָן א הױיפן א חױיפן פון אש און א גרוב

5 זענען אונדז טאטעס און מאמעס שוועסטער און ברידער געווען.

א הויפן פון אש און פון ביינער און קברים געפולט ביזן ראנד

זי טראָגן נאָך אלע די שפּורן פון דייטשער פאשיסטישער האנט.

מען האָט אייך דערמאנט; און איר פירט שוין די ביינער ארויס אויפן מארק,

איר דינגט זיך פאר זיי און איר מסחרט

פון ציון פון ,,הייליקן בארג".

דאָס הייליקע אש און די ביינער

דס ווילט איר פארבייטן אויף געלט! אָרט ליגן קדושים פון אוישוויץ

0 ווארשעווער געטאָ דער העלד.

מיר ווילן נישט פארגיבן די מערדער! זיי שארפן פונסניי זיך די שווערדר

און ווילן מיט יענקישע קוילן פארבלוטיקן װוידער די ערר.

און איר, איר בן-גוריונס און גאָלדמאנס

איר שטרעקט זיי א פריינטלעכע האנט. פארשאָלטן די האנט פון פארעטער

װואָס באפלעקט אונדז די קברים מיט שאנד

איר וואשט אָפּ דאָס בלוט פוּן די מערדער דערקלערט זיי פאר אומשולדיק ריין

מיט יענקישע ביקסן באוואָפֿנט

איניינעם אין שלאכטן צו גיין

איניינעם דעם טוים צו פארפלייצן אויף גערטנער צעוואקסן פון מי צעשטערן דעם חלום פון יוגנט צעשטערן פון אלטע די רו.

ס'ברויזן די הערצער פון שנאה אקעגן די צינדער פון קריג

איר וועט זיי אפילו דערקענען בי קינדער, ביי פּיצלעך אין וויג.

און איר ווילט די שנאה פארקויפן פאר נאצישע גראָש}-- געדענקט דאָס פֿאָלק האָט נאָך קיינמאָל פארנעסן און קיינמאָל די שונאים געשענקט.

ס'וועט קומען דער טאָג פונעם חשבון און איר וועט באצאָלן פאר אלץ געדענקט נאָר, די פעלקער באלוינען פארעטער מיט שטריק אויפן האלדו.

קאזימיר פּאָלטאָראָקס, בישאָף פון ווילנע און פּאָניוועזש; בּ. סטראָדס, בישאָף. פון דער

רוימיש-קאטאָלישער קירכע און שטעל-פארטרעטער פונעם רוימיש-קאטאלישן

ש. שליפער, ראבינער און פאָרזיצער פון דער

מיטראָפּאָליט; מאָסקווער יידישער קהלה, ביי רעם דריטן צו­

זאמענפאָר פון די שלוםדאָנהענגער אין מאָסקווע,

דיק אז דאָס דערהרגענען פוז מיינע טייערסטץ נפשות וועט פארשאכערט ווערן פאר די שטו­ציקע דאָלארן פון די אימפּעריאליסטן? ניין! זי וועלן נישט קענען דעקן מיט דאָלארן די גרויזאמע ליידן פון די קרבנות פונעם פאשיזם! זיי װעלן נישט קענען לייקענען אז די היטלע­ריסטן פון באָן און די ציוניסטן פון ירושלום מאכן יד-אחת אין דער טשאטע פון די מלחמח­העצער.

איך בין אייננטלעך פון מיערקורעא-ניראזש, אַ דאָרף לעבן טערגו-מורעש. דאָרט האָבן אונד? די ס, ס. פארשפּארט אין א שו? און פיר טאָג האָבן מיר לחלוטן נישט געגעסן און נישט מער ווי איינטאָ? געטרונקן וואסער.=

ווען ס'האָט אָנגעהויבן דו דעפּאָרטירונג, האָבן אונדז די היטלעריסטן אריינגעשטופּט אי וואגאָנען פון בהמות, צו 80 מענטשן אין א וואגאָן, און האָב} אונדז געפירט צום טויטן­לאגער--- אושוויץ.

איך דערמאן זיך דו מענגע טויטע קערפֿערס װאָס זענען אראָפּגענגעמען געװאָרן פון די ווא­

גאָנען. הונדערטער און הונדערטער יונגע הער­צער האָבן אויפגעהערט צו קלאפֿן. איך וועל

קוינמאָל נישט פארגעסן די גרויזאמע געוואלד­טאטן וװאָס זענען דעמלט אויפגעפירט געװאָרן. גלייך וי איך זע נאָך איצט פאר מיינע אויג; דאָס ביולד. פון יענעם כמורנעם פון 1944, ווען מיר זענען וי בהמות אַרייג­געשטויסן געװאָרן אין דעם ריזיקן הויף: נעם אושוויץדלאגער. די יי זענען געוו! אויסגעשטעלט אין דריי רייען, און די קוימענס פון אי'ניקע בנינים פון דער 7 לאגעל האָבן גערייכערט. דעמלט האָבן מיר ניט פארשטא-ר נען װאָס עס באטייט דער דאָזיקער. רויך אין מיטן זומער. אָבער מיר זענען באלד געווויר געוואָרן. דאָס זענען געווען די געביידעס מיט די אויוונס אין וועלכע מען פלעג פארברענע! די קערפּער פון די קרכנות. כ"בין אלט געווען קוים 15 יאָר ווען מיין טאטע איז דערהרגעט געװאָרן. דער דאָקטאָר מענגעלע איינער פון די הױיפּט-מערדער פונעם לאגער, האָט אויסגע­קליבן צום פארברענען די נידעריקע און. שווא­כערע מענטשן. צווישן יענע איז אויך געווען מיין טאטע. שפּעטער אביס?, איז די װאָס האָט מיר דאָס לעבן געגעבן, מיין מאמע, אויך?ע­בעדיקערהייט פארברענט געוואָרן. אין יענעם טאָג איז דער רויך ארויסגעגאנגען כוואליעס­ווייז פון די קוימענס; א סך הונדערטער מעג: טשן זענען געװאָרן צו אש.

איך רעוװואָלטיר מיך אין נאָמען פון מיינע עלטערן, איך רעוואָלטיר מיך אין נאָמען פון די מיליאָנען קרבנות פאר וועלכע בן-נוריון און זיין קליקע ווילן איינקאסירן דאָלארן. דער עלטסטער פון די ציוניסטן, בן-גוריון, קימערש זיך נישט וװאָס די פון די היטלעריסטן נע­מאכטע ווונדן האָבן זיך נאָך נישט פארהיילט, וואָס דער אָנדענק פון די געהרנעטע פאָדערט פון אונדז מיר זאָלן אומאויפהערלעך קעמפן קעגן פאשיזם, וװאָס ברענגט נאָר שחיטות און ב?וטיקע מלחמות. ס'איז גאָרנישט קיין חידוש. בן-גוריון איז פון יענער קאטעגאָריע נידערטרעכטיקע פּארשוינען וי דער צביעות-י דיקער פארעטער ס.. אנטשל, געוועזענער איינג­טימער פון מאשינען פון טערגו-מורעש, װואָס איז בעת דער מלחמה געװאָרן אוָ אנענט פון די היטלעריסטן און מיט א קאנר באלישער בעסטיאליטעט האָט ער געכאפּט מיט א שטריק צענדליקער יידן וועלכע ער פלעג דערנאָך פירן צום קרעמאטאריום. און אזויווי אנטשלען האָט נישט געקימערט װאָס, ער פלעג זיך לאָז ווילגיין און פּראווען סעודות מיש די היטלעריסטישע תלינים, ווען עטלעכע מעד טער ווייטער פלעג מען ברענגען הונדער: טער מענטשן, פּונקט אזוי קימערט נישט בן­גוריונען און די אנדערע נידערטרעכטיקע וואָס' בילדן די ישראלישע רענירונג אז זיי פאר­שוועכן דעם אָנדענק פון מיליאָנען קרבנות פוֹּ­נעם היטלעריזם, און זיי מאכן ידיאחת טיט די נעכטיקע מערדער.

אֶט פארוואָס איך דריק אוים מיין טיפן. צאָרן קעגן דעם מאָנסטרועזן נאציסטישדציו­

אי ינדערפרי

ניסטישן האנד? און נעם אויף זיך די פליכשט

צו דעמאסקירן יעדן טאָג די דאָזיקע נייע נידערטרעכטיקייט פון דער ישראקדרענירונג, מיטן באוווסטזיין אז אויף דעם אופן ניב איך א קלאָפּ דער ציוניסטישער פּראָפּאגאנדע.

פילאָפּ אָקטאוויאן געהילף* מייסטער בוקארעשט