ס'פארשטאָפּט זיל אימ דאָס מויל מיט שרעק, דעמ זאָקגֿ,
די צונג ער דרייט אונ קנוילט אוג סמאָקעט:
איר זעט עפּעס סאָװעטסקע וולאסט װאָס דאָ איו? סע פעלט אונדז דאנקעג גאָט דאָ ניט קייג האָר; עס זאָל נאָי אזוי װעלג גיינ דער פּאָיעזד נאָכ א הונדערט צוואנציק יאָר,
מע זאָל אפ יעדער סטאנציע פּארענ טיי,
אוג ברויט זאָל מענ אפ יעדער סטאנציע געבג-איז װאָלט מענ זיכ שוג ווייניט-איז געטיילט אוג װייניט-איז שוג אָפּגעשטופּט דאָס לעבנ..-
די אלטע שרעק פארלייגט דאָס קאָל אימ:
-- מישטײינסגעזאָגט, װאָס דארפ א ייר-- א סאכ? איר זײַט, דאכט זיכ, דער קאָדניער באלעגאָלע, הא?
דערמאָנט אײַכ נאָר,
װי רופט מעג אײַכ-- דערמאָגט אײַכ,-איר זײַט מיר אזא קאָנטלעכער,
אזא באקאנטער!..