17
אפ אַ מײַל אין דער הייך און אפ מילן ארום קאָן צום פעלוז באנאטירי ניט דערלאנגען די וו-
אן אסיפע פון מענגעס געלאָזט- אין דער הויך,
מין אופריס, מיט דונער, מיט כמארע און וויס, ווער עס וואשט זיך אין ראש, ווער פון ראש איז באהערשט, נ’ווי מיט װײַן דאָרט באטרינקט זיך מיט אים אוראָמ הערש.
ווי ער ווארפט ניט קיין אויג- הייבן האמערס און העק זיך, וווּ ער גיט ניט א קוק- זײַנען פלייצעס און קעפּ, ווי ער ווארפט ניט קיין אויג- זײַנען בערג, ווי געבעקסן, וווּ ער גיט ניט א קוק – אין צענאָסענער דניעפּ.- צי מע דרויבעט דא פעלוז, צי מע דרעשעט דאָ ברויט, צי מע פֿאָרט אפ א קנאסמאל בא איז אין דער בויד?
אפ א קעלניע. ער שטייט- צווישן פעלדון און גריבער, סיביסט די זון און זי קייכט אין די אויגן, ווי זייפ,
117