אז וויפל ראשׁ ס'איז ניט פארא אינ דניעפּ,
איז צעג מאָל מער פאראג בא זיי געלעכטער;
-- אכ, מיידנ, מיידנ, האָבג דארפ מעג צו אײַכ זיבנ קעפ אוג זיבג מאָל אזויפיל הערצער!-
װעג מיידלעפ רוישיקע אינ הויזג ער דערזעט,
װעג ער דערשמעקט דאָס לײַב דאָס מיידלשע, צעבליטע, װאָס שפּארט פונ אונטער שטײַפ-פארצויגענעמ ברעזענט, פארוילט זיכ שרַעג אימ, פארווילט זיכ אימ א פלי טאָג.
אוג ס'ווילט זיכ אזוי זײַג געטרײַ,
אוג ס'ווילט זיכ צולויפג צו אלע-
זיכ אָנטרינקעג פונ אָט דעמ אײַנגעצוימטג פרישנ לײַבֿ, זיכ אָנטרינקעג ביז אומפאל, ביז צומ פאלג-
אוג ס'ווערט אימ ליכטיק, הייס אונ העל, מיט היצ פארגיסנ זיכ די ברעמעג-
-- אײַ! איז עס א זיסע װעלט,
דער טײַװ? זאָל זי נעמענ!-
ער ארבעט גיכ. ער יאָגט דעמ טאָג, עס זאָל דער טאָג אוועקגייג גיכער; אוג געבג זאָל ער זיכ א טראָג א ויס אינ אָװנט װי א ויכער.
אונ זײַג די מידקײַט זאָל אימ זיס, די פינצטער זײַג זאָל דרײַ מאָל ליכטיק;
17