אוג אלע װײַל א קוק געכאפּט אפ הינטג;
--כ'וועל דיכ ניט טשעפּענ, פּאדלע,-- ט'ער א שפּײַ געגעב(,-דו קריכסט? צו אלע פינצטערע כאָליערעס-- קריכ!
אוב ס'איז דיר טײַער פאר א גראָשג דײַג פּארשיווע לעב(, איז אָנשרײַבג זאָלסטןו זים אפנ פּליכ...
איכ קוק זי דורכ די ביקס,-- האָט ער פארהוסט זיכ,-דערװײַל אזוי,-- אוג שנעַדנדיק דאָס אויג פארשפּיצט,-
נאָר טאָמער ט'דיר זיכ נאָכ אמאָל אזא מיג זאכ פארגלוסטג, איז ויכט זיכ אפ א דונער, זאָזל,- אָנ א בליצ!