285
קוקט נאָכ זשוקג טאָג אוג נאכט, קוקט דער קירזשנער אוג ער טראכט:
ניט קיינ ביסל, ניט קייג סאס-ס'איז אזוי געוועג די זאכ,
א טרומפּייט האָט שארפ אוג שווערדיק זיכ צעוויכערט אוג צעפאָכעט,
ס'האָבג זיכ צעטופעט פעררלעכ, אז דער טאָג געטאָג א בראָכ האָט,
װי א שויב פוג זעקסטג שטאָק. אוג סע רײַסט זיכ אונ סֶע טראָגט.
188