אוג זי געעפנט מיט געשריל
פוג בלוט, װאָס האָט פוג אימ געקוועלט,
עס האָט זיכ אימ דער קאָפּ פארדרייט,
אוג פונ די פיס א פאל געגעבגנ אפ דער שוועל.
אוג װענ מ'האָט אימ באנדאזשעוועט די װונדג, ט'ער געשמייכלט, דעמ רויטג קרייצ דערמאָנעג ניט פארפעלט:
- א כײַע נעמעג דארפ מענ נאָר מיט סייכל,
אזוי אפ ניט צעפּאטערנ איר שיינע פעל!-
ס'האָט שוג געטאָגט. טרובא ט'דערמאָנונגעג געהיפּערט. נאָר ס'האָט א קלאפּ זיכ איג דער טיר דערהערט; דערשראָקג, הייזעריק אוג מיט א כריפע
א רופ געטאָג האָט זאָזל:-- אװראָמ-הערש!