יי

נר. 26

;איקופיבלעטער"

שו (העמשעב)

ײאָט דער לינדװאָרמ זיכ דערוווסט,

ײױֹ האָט ער זיכ געגלעט די ברוסט, אוג פוג מויל איז אימ גערינעג גאנצע כוואליעס גרינע סלינע, -- סארא לײַטישער דער גרײַז, ר'האָט מיר אָנגעגרייט א שפּײַז, אקוראט פאר מײַנע צייג, ס'איז אזוינס נאָכ נישט געווענ, אוג ער האָט געטוג א ונק: -- שלענגל, שלענגל, ,,גרינע צונג"! -- אָט דאָ ביג איכ אײַכ צו פיסג... = שלענגל קלייגע, זײַ זשע וויסג; דו װעסט יאָגג גיכ אוג באלד, צו דעמ טוי-הײַזל איג וואלד, וועסט דעמ אָדלער"זוג געפינעג אוג אימ ברענגעג מיר געבינעג, -- כ'האָב פארשטאנענ דעמ באפעל, איכ װעל טוג אימ אָג א פעל; איכ װעל יאָגג װי דער ווינט, אונ װעל ברענגענ אימ געשווינד, דאָס שלענגל האָט פארדרייט דעמ עק אוג איז באלד איג וואלד אוועק.

ס'איז דער אָדלעריזוג געשטאנעג אוג געקעמט די הויכע שטאמעג; אונ אזוי דערבײַ געזינגעג,.-­אַז ס'האָט אזש איג וואלד געקלינגעג;

,געלע בלעטער

אינעמ פײַער,

ביימער וואקסג

שייג אונ טײַער,

ביז צומ הימל

זײיערע צװײַגג,

ביז צומ הימל

וועלג שטײַגג

אוג דערציילג

אלע הימלעג,

אז מײַג הארצ

קעג נישט אנדרימלעג,

װײַל זי איז מיר

ליב אונ טײַער,

געלע בלעטער

אינעמ פײַער", אִיז דאָס שלענגל אָנגעיאָגט, אוג אזוי צו אימ געזאָגט: -- לויטג לינדװאָרמס. באפעל, דארפסטו קומעג איג זײַג היל! אוג אימ באלד ארומגערינגלט אוג געפענטעט אימ די הענט, האָט דער אָדלער"זוג געשמייכלט; -- היי, נאראָנימ װאָס איר זענט! אוג זיכ נאָר געטוג א דרי איז פוג דער שלאנג געװאָרג צוויי; מיט א געלג בלאט צוזאמעג, האָט זי באלד געברענט איג פלאמעג. -- הי, וועג איכ פארמאָג די שווערד, װאָס צעבליט זיכ פוג דער ערד,. װאָלט דער לינדװאָרמ, די שלאנג, שוג נישט מער געוועג פוג לאנג טראכט דער אָדלעריזוג אוג קוקט וי ס'ווערט די שלאנג פארציקט.

האָט דער לינדװאָרמ דערהערט,

איז געװאָרג ער איג קאס.

-- איכ װעל לערנעג אימ דעמ העלד, וי צו טרײַבג מיט מיר שפאס.

גיט ער איג א פעלז א קלאָפּ

-- שלענגל, שלענגל-- ,, שווארצער קאָפּ'"

זאָגג זאָלסטו גיכ אוג באלד, צו דעמ טוי-הײַזל אי וואלד, מיר דעמ אָדלעריזוג געפינעג,

א. שפֿיגלבלאט.

ימי ישי

די געשיכטע פונעם וואלד

אוג אימ ברענגעג מיר געבינעג. -- כ'האָב פארשטאנעג דעמ באפעל, איכ װעל טוג אימ אָג א פעל.

איכ וועל יאָגג וי דער ווינט,

אוג װעל ברענגענ אימ געשווינד. ס'האָט די שלאנג פארדרייט דעמ עק אוג איז באלד איג וואלד אוועק, ס'האָט דער אָדלעריזוג געקאָטעט פאר דעמ הײַזעלע דאָס גראָז,

אוג דערבײַ אזוי געזינגעג,

אז ס'האָט אזש אינ וואלד געקלינגעג; וועג איכ טראכט צו דײַנע אויגג, ווע איכ טראכט צו דײַנע צעפ,

פיל איכ איג מײַג בלוט א שטורעמ, שיינע טאָכטער פוג דער סטעפ. כ'װועל צעשמעטערג די טפיסע,

ווו די ביזט אצינד פארשפּארט,

איכ װעל ברענגעג צו דער זוג דיכ, ווו מ'ווארט דיכ אוג מ'גארט",||. מיטאמאָל די בייזע שלאנג,

האקט אימ איבער דעמ געזאנג:

-- לויטג לינדװאָרמס באפעל, דארפסטו קומעג איג זײַג הייל. כ'ראָט דיר, טרײַב מיט אימ קײַג שפּאס, ס'איז דער לינדװאָרמ איג קאס,

אוג איידער װאָס אוג איידער וועג, אימ געפּענטעט ביז צומ האלדז.

-- אָדלער שיינער, גיבער איינער, שלאָגג גליסט זיכ דיר נאָכ אלצ? האָט דער אָדלער-זוג געצערנט

זיכ א ריר געטאָנ, א דרי,

אוג געכאפּט די שארפע קאָסע פונעמ פרישג סטויג היי.

האָט דאָס שווארצע בלוט געגאָסג זיכ איג וואלד מיט א גערויש, ביימער אלטע אונ באהארצטע, האָבג צוגעקוקט פארשטארצטע:

פוג דער שׁווארְצְעֶר שלאנג' פֿארבליבג זענעג שטיקלעכ' זויווי גריווג.

האָט דער לינדװאָרמ דערהערט, האָט געציטערט באלד די ערד,

איז ארויסגעזעצט א רויעכ

אימ פונ נאָזלעכער פאר צאָרג,

זײַנע אויגג זענעג מער נאָכ

נריג אוג גיפטיקער געװאָרג.

האָט ער איינגעשפאנט א ויכער

אוג איז אָנגעאָגט איג וואלד,

זענעג יונגע גרינע קרוינעג

מיט אמאָל געװאָרג אלט.

בלעטער האָט געכאפּט דער זשאווער, זענ' געװאָרג געל אונ רויט, גויסעסדיק געקושט די צװײַגג,

אוג אראָפּגעפאלג טויט.

ס'איז דער לינדװאָרמ געריטג:

אויפג וויכער ווילד אוג בייז,

האָבג טויעג זיכ פארוואנדלט

באלד אי קאלטע טראָפּנס שווייס. ר'איז געריטג אויפג וויכער,

אוג געבלאָזג וויסט אוג קאלט

האָבג קראָעג אויסגערופנ;{ )/הארבסט איז, הארבסט איז אינעמ וואלד".

איז דער אָדלער"זוג געזעסג

בא זײַג הײַזל אויפ דער שוועל, ס'האָט די ווייטיק אימ געפרעסנג, װאָס ס'ווערט פוג וואלד א טעל. ס'האָט געגריזעט אימ באמ הארצג נאָכ דער טאָכטער פוג דער סטעפּ,

מיט די הימל-בלויע אויגג

אוג געשפינעג גאָלד די צעפ,

אוג זײַג ליד האָט הײַנט געקלינגעג פול מיט בענקשאפט אוג מיט וי, איג די אויגנ האָבג געגלאנצט אימ, זויווי פּערל טרערג צוויי;

כ'האָב געשוווירג בא די וועלדער, בא די וועלדער אונ דער זו,

אז כ'װועל קומעג דיכ באפרײַעג,

וי איכ ביג דער אָדלער"זוג.

זאָל די ערד מיר נאָר געטרויעג, יענע ווונדערלעכע שווערד,

שווער איכ װידער בא די טויעג, װעל באפרײַעג איכ די ערד וי ווערט א זאָמעג פוג זײַג ליד,

אוג פוג זאָמעג. באלד צעבליט, נישט קייג בלימל פונ דער ערד, נאָר א גלאנצנדיקע שווערד.

ס'איז די שווערד געוועג פוג שטאָל אוג געהאט א מענטשלעכ קאָל.

זי האָט צומ אָדלעריזוג געזאָגט; -- ס'קומט דער לינדװאָרמ געזאָגט, ער האָט אויגג װי דער בליצ,

אוג ער האָט. אויכ קעפּ א טוצ. ר'איז דער שטארקסטער דאָ ארומ, נאָר דו, ביסט שטארקער נאָכ פוג אימ! ווערט דער אָדלער"זוג צעפלאמט אוג ער כאפּט די שווערד אִיג האנט; -- מיט דעמ לינדװאָרמ דעמ בייזג גי איכ ראנגלענ זיכ אצינד! שעפּטשענ צו אימ אלע ביימער; ,גי געזונט, אוג קומ געזונט!"'

ב'האָט אינ וואלד זיכ שוג געהערט, נעענטער, נעענטער אִיז געקומעג,

א מיג. ברומענ, א מיג זשומעג,

זויווי טויזנטער פוג שטימעג.

איידער װאָס, אוג איידער וועג,

דאָ דער לינדװאָרמ געוועג,

אוג געשטשירעט זײַנע ציינער,

אוג געשלײַדערט פײַער-צינֿגעג,

גלײַכ ער װאָלט מיט איעמאָל וועלג

גאָר דעמ גאנצג וואלד פארשלינגעג.

-= כא"בא. בי-כי, כא"כא, כי"כי,

דאָס ביסטו אָדלער מײַנער, דו!

װויסט עפשער מיט מיר זיכ שלאָגג?

כא-כא, כיכי, װאָס וועסטו זאָגג?

אוג ער כאפּט אימ איג די לאפּעס,

אוג ער הויבט אימ אויפ געשווינד

אוג ער טראָגט אימ איג די הייכג,

טראָגט אימ גיכער וי דער ווינט...

פאָכט דער אָדלעריזוג די שווערד,

פאלט א לינדװאָרמ-קאָפּ צו דר'ערד;

גיסט דאָס בלוט זיכ װי א קוואל,

פאָכט דער גיבער נאָכאמאָל.

פאלט א קאָפּ אונ נאָכ א קאָפּ

פונעמ לינדװאָרמ אראָפּ;

פליט דער לינדװאָרמ אוג פליט,

כאָטש ס'גיסט פוג אימ דאָס בלוט;

ער האָט קעפּ געהאט א טוצ,

פליט ער גיכער וי דער בליצ.

פאָכט דער אָדלער נאָכאמאָל,

קײַקלט זיכ א קאָפּ איג טאָל.

אז ס'זענעג קעפּ געבליבג צווי,

גיט דער לינדװאָרמ א געשריי;

-- לאָז ארויט פוג האנד די שווערד,

כ'נרענג צוריק דיכ אויפ דער ערד!

זייט 5

זאָגט דעך אָדלעריזוג: כ'וועל לאָזג

בייזע כײַע דיר די קעפ, ייט

אוב דו װעסט א באלד מיכ פירג

צו דער טאָכטער פוג דער סטעפ,

-- כ'וועל דיכ פירג, כ'וועל דיכ פירג,

לאָז פוג האנט ארויס די שווערד,

לאכט דער אָדלעריזוג אוג האקט אימ

נאָכ א קאָפּ אראָפּ צו דר'ערד.

וכ'װעל דיכ פירג, כ'וועל דיכ פירג,

כ'בעט דיכ, זאָלסט די שווערד נישט רירג...י

אוג ער פליט צו זײַנע היילג,

יענע טיפע נײַנציק איילג.

-- אָט דאָ זענעג די פּאלאצג

וו די סטעפּנ-טאָכטער װוינט,

דאָ האָב איכ זי פאר א מאלקע

איבער אלעמעג געקרוינט.

זי װעט זיכער נישט פארבײַטג

די בריליאנטג אוג דאָס גאָלד,

אוג די מארמאָרנע פאלאצג,

פאר א טוי-הײַזל איג וואלד,

קוקט דער אָדלעריזוג ארומ זיכ;

סארא אויצרעס איג די היילג,

גאָלד פארמאָגט דער בייזער לינדװאָרמ,

גאָלד, אז קיינער קעג עס ציילג.

דיאמאנטג אוג רובינעג,

װאָס מ'קעג זי נישט געפינענ,

אוג סמאראגדג אוג סאפירג,.

אז ס'קעג דאָס אױיג פארפירג;

פּערל, קרעלג אוֹג העלפֿאנֿט-בייג,

װאָס מ'האָט נאָכ נישט געזענג.

האָט דער אָדלעריזוג געענטפערט

מיט גאוועדיקג בליק;

-- ס'איז נישט עמעס, בייזע כײַע,

ס'קעג דײַג גאָלד נישט זײַג גענוג

אז זי זאָל דאָס הארצ פארקויפ!

דײַנע אויצרעס, די בריליאנטנ,

טראָגט נישט דאָס װאָרע גליק,

זי איז אונטער פרײַע הימלעג,

אונטער אייביקע געבוירג,

זי װעט קיינמאָל זיכ נישט לאָז

איג דער טיפעניש פארמויערג,

כ'וויל די סטעפּנ-טאָכטער הערג,

קושג איר די גאָלדענע צעפ

אוג א גרוס איר איבערגעבנ

פוג איר מוטערל, די סטעפ,

-- ס'איז פארלייגט צו איר דער וועג,

זאָגט די כײַע,-- אויפג װאָרט.--­

זע, דעמ פעלזנ-שטייג דעמ גרויסג

זע, אינ יענעמ ווינקל דאָרט.

כ'האָב געקענט דעמ פעלזג רירג

נאָר מיט אלע צוועלפ קעפ,

הײַנט וועג איכ פארמאָג נאָר איינעמ,

װעט נישט העלפנ קיינעמ, קיינעמ,

אי די היילג װעט פארבלײַבג

שויג די טאָכטער פוג דער סטעפּ,

ווערט דער אָדלער-זוג איג צאָרג

זײַנע אויגג פינקלעג בלוי,

אוג ער ווענדט זיכ צו דעמ לינדװאָרמ

אונ ער זאָגט צו אימ אזוי;

-- הי, דו לינדװאָרמ, דו בייזער,

הי דו לינדװאָרמ, דו שלאנג!

האָסט גערויבט אונ האָסט געהארגעט,

בלוט געזויגג יאָרנלאנג,

ס'איז אצינד די שאָ געקומעג,

איכ זאָל מאכנ דיר דעמ סאָפ,

ס'זאָלג. די מאמעס די קינדער,

האָבג שוג א רויקג שלאָפ!''""

אוג דעמ פעלז װאָס שטייט איג וועג

צו דֶער טאָכטער פוג דער סטעפ,

װעל איכ פֿאטערג, נישט זאָרג זיכ,

אויכ אָג דײַנע צוועלפ קעפּ...

איינמאָל בליצט נאָכ אויפ די שוועױה

אונ ס'פאלט דער לעצטער קאָפּ צו דר'ערד. (העמשעכ קומט)