שן
פארכאָלעמטע פאלאטקעס שפּריימג אויס זיכ נעפּלריק, ס גאנווענעג זיכ אָװנטיקע שאָטנס בא די װענט;
עמ טאָג האָט אװוראָם-הערש געטרייסלט וי אנ עפּלבױים, עריסג זיכ, וי פױגל, האָבג שאָעג פוג די הענט.
יז לויטער אימ די נאכט אונ אפנ הארצ--נאָכ לויטערער, מיט פרידנ גייט ער דורכ לעמ דער געבײַדע פונ פּארטקאָמ: װי כאפט מענ ניט קייג קוק איג פענצטער איג באלויכטענע? װי שטעלט מענ זיק ניט אָפּ א דוי טאָג מיטג קאָפּ?
א פרישער לאבג ברויט אונטער דער פּאכווע בריט, אימ א האלבע פּלייצע עמעצ אויסגעשמירט מיט מעל האָט, נאָר מיט אָפג מויל אונ צוגעשמידטע טריט
באמ פענצטער שטייג געבליבג ז'ער פּריטשמעליעט.