אוג ער שפּײַט מיט א קלאָלע אפ צריק זי ארויס,
אלע װײַלע- א סאפּ, אלע װײַלע-- א כליפּ;
- אווראָמיהערש, כ'האָב הײנט יאָרצײַט... דערמאָנט זיכ אָט ערשטי.-אוג א קוק אי די זײַטג:-- דו הערסט, אוואָמ-הערש?-
הער אופ קרעכצג, געװיילע! דערלאנגט אווראָמ-הערש איג די זײַטג א שפּשֵַ- ער זאָל וויסג גענויער, בא וועמעגנ ס'איז וייניק, בא ועמעג ס'איז מער. װאָס האָסטו געזאָגט?-- שטעלט ער אונטער דעמ אויער, אוג ווידער-- אפ לינקס, אוג ווידער-- אפ רעכטס: - װאָס זשע װילסטו, נעוויילע? איז לייג זיכ אונ קרעכצ!
ער גיט זיכ צו זאָזלעג א קרימ, אווראָמ-הערש,
אוג גיט אפג פעלדז ויכ א לאָז מיטג האמער.
-- האָסט יאָרצײַט.. אזוי, נעבעכ... װויי איז דער מאמעג... נאָכ וועמעג? נאָכ אימ? נאָכג גאנעוו-- דעמ שווער?.. באדארפסט עס דערציילג דעמ כאווער טרובא,
איז מאכט ער א מיניעג דיר.-- ראז. אונ דווא!-
אוג ס'באשפּײַט אווראָמ-הערש זיכ װידער:-- רעכט! סטיעפשער פאָרנ אהיימ אימ דאָרט שטעלג א לעכט? -- אחיימ איז אהיימ,-- גיט זיכ זאָזל א טראָגיי
אוג שפּײַ נאָר אזוי ניט... איכ װײיס ניט װי דיר איז, דו מיינסט, אוװראָמ-הערש, פאר אזעלכע סכירעס
איז קאָג אי זיכ אופחייבנ הײַנטיקג טאָג!יי-
-- נו, גיב דאָרטנ, זאָול, איבער א גרוס, אוג דריי זיכ, נעוויילע, אינ װעג אויס א פוס,
10