1 ſtar.
Das dritte Buch.
Non ego diſcrutier? lacrymarum& flumina fundam? Non doleam? triſti non ego mente querar? Impero vix lacrymis, mœrens tua fata Se cunde, Ecce noui rur ſus cauſa dolor is adeſt. Tu quoq; Sol vatum, Charitum tu maxima cura, Occidis ante diem, culte SABINE, tuum. Omnia ſunt luctus, ſunt omnia plena timoris, Imminet hen ſtudijs magna ruina bonis. Inuida mors ducit pulcherrima quæq; ſub vmbras; Illius haud finem dira tyrannis habet. Auſa ferox immane ſcelus, ſcelus au ſa nefandum, Extinxit vatem Teutona terra tuum. Scilicet Herebi& tenebroſæ filia noctis, Faucibus abs orbes optima quæq́; tuis. Vtqʒ tuum cunctis fit for midabile nomen, Famaq́; per partes notior orbis eat; In miſeros ſæuis homines doctosq́; piosq́;, Nec ceſſas ſolitum per petuare nefas. Sed licet haud ulli par cas, tamen eſſe Sabino Debuecras æquus, mors truculenta, magis. Ille ctenim Phœbo& Muſis cariſsimus, æuo Neſtoreo dignus perpetuoqq fuit. Non mihi ſuccurrunt numeri, non verba, nec ordo Carminis, in laudes clare SABINE, tuas. Omnia quæ dici, quæ ſcribi carmine poſſuntInferiora tuis dotibus eſſe, reor. Tu decus Aonidum tu gloria prima fuiſti. Limpidus eloquij fonſc; nitentis eras-· Quis neſcit, quanto te ſit complexus amore Bembus;& ltalici docta caterua ſoli? Quis tua non hominum culeifsima carmina legit? Quis te non oculis luſpicit at colit? Te Liger& Rhodanuszte Sequana deflet ademptum, Præcipuè Viadrus nunc tua fata dolet. Doctr ina celebris mod te Camerarius ornatTe moœſtus numeris condecoratq́; Luise Adfinesq́; dolent, plorat caſtiſsima coniuxFEſt caſicis lacrymis tota repleta domus. Peſagides diuæ/ſacra numina, adeſte dolentes» Friſticiam varijs ſignificate modis. Linquite Parnaſsi montis iuga, linquite campos Phocidis,& tantum numina flete virum. Illius ad tumulum ,, ſpargite flores/ Et lacrymis manes condecorate pios.. Den acht vnd zwanzigſten tag deß EChriſt monats/ welcher mat der onſchk digen Kinder tag/ ſahe man frůh morgens/ zwiſchen fünff vnd ſechß vhr/ ein ſchrecklich Fewerzeichen gegen Morgen vnd Mitternacht, Pomarius, ö ö.. Im tauſent fünff hundert ein vnd ſechzigſten jahr nach Cop geh urt den. den tag Martij/ deß Nachts/ hat man nicht welt von Newſtadt Er erßwalde am Hime geſehen zwo ſelchbaren/ als hette fie ein Maler gemalet/ mit ſchwartzen füchern vberzogen/ die eine gros/ die ander etwas klejner. z* bey den. 9 4
— 2
en n,,, n, e.
k ä— 2
—) Wa
—
ha 977. — AS —*
zn——
, ta