— 36 —
prignil^er Volksrätlel.
Von Lehrer Rausch- Techow, gestorben dem Baterlande am 9. Juli 1915.
Inzwischen habe ich auch sonst noch einige Knackmandeln in der Prignitz gefunden. Besonders de Jungens un Berns haben Großmutter oder Großvater oder sonst wem ein gutes Wort gegeben und gaben dann freudestrahlend gelegentlich ihre Nuß zum besten. So will ich sie denn den anderen anreihen, zunächst die von den Techowern und Heiligengrabern aufgegebenen.
Nr. 51—57 von Werner Hennign.
51. As ick jung war drög ick ne Klage Krön,
as ick olt war, wör ick gemartet un slohn,
naher drög mi Kaiser un König,
52. Up unsen Böhn liggt Wat,
dat het söben Hüd un bitt alle Lüd. stlSMMF
53. Ver Rerell;
Twe Hüvel;
En Knippknapp;
En Juljapp;
En Fidefumssack.
s-xvjuzövW 'aMnU MM MH 'usövWj
54. Hinner unsen Hoff, doa lopen twe Hasen un twe Föß;
Fies mal söß (5><6),
Fies mal dre (5X3),
Wovöl Mt hett'n de?
st)°L us; ivoö pH „T"j
65. As Josef up Latin seht un to- sach, wo de Porap den Grashack hinner de Kloarhack upfret.
Wat is dat?
s ööI zu. asumh u-MZäH MigvW zvuoH 'mach -tziaW u.ckn (h>ao;Z>) asuckvuUj
56. Vörn is Krieg, in ne Mitten is en Stig, hinnen is Hochtid.
j'uinquna us?uvq zq 'uzjpckj -gvU 'anuZ hockZ :usxoauuiäZs
57. Als de Möller nah sine Möhl kam, doa legen sif Sack un up jeden Sack lag ene Katt,
Jede Katt hoa fif Jungen,
Wovöl Ben warn up de Möhl?
stpvZ» u.ckn uzbssi uazuuv sq 'sai^j
(Fortsetzung
> (Nr. 68—69 von Anna Fick.)
68. Doar kem en Vagel Stark von'n langen Marcht.
Wat haor he up enen Been? Hamer un Slipsten,
Wat haor he up'n annern Been? Hammer un Tangen,
Wat haor he up'n Kopp? dre Tünnen un Hopp.
j-1jih>T MH>Sl
69. Fif koahle Männer gingen äwern Baog.
Da grepen se 'nen Ziggenbuck, den brächten se up'ne Hörnerbrück. Da mußt he sinen ewigen Dod up stürben.
IMorL-öZiL-asöuiLj
, (Nr. 60—61 von Richard Schleifst)
60. Hinner unser Hus, doa hakt Vadder Krus, dörch Distel un Dorn, kriggt doch noch grade Form.
ImaoaWNWj
61. Hinner unser Hus,
doar steht 'n Witten Schimmel, de sinen Swanz reckt bit in Himmel.
Nu rad mal, Wat dat is.
sMvE
(Nr. 62—66 von Martha Prehm.)
62. Flüggt äwern Graben,
het't Brutbett up'n Rücken. stsoUj
63. Hinners uns Hus, doa was mal Wat, de Nonu, de, was mi ganz bekannt, de Nonn, de, was mi ganz vergeten. Hew dremal seggt, machst noch nich weten?
-jZhwamsuZM 'ßvaiuzmmLl
folgt.)